Macau

First officer's log, Stardate 21012011

Rano (9.30, hehe...i kto tu nie potrafi rano wstawać?) wyprowadzka z hostelu. Fajnie było. Ciasno jak cholera, pachniało średnio, ale za to było czysto. Do tego net w pokoju, świetna lokacja i bardzo tanio jak na HK. Potem po chińskie wizy, wyrobione w 3 dni. Koszt: 0 dolarów honkkongijskich (w przeliczeniu na nasze to jakieś 0 PLN). Ha! W ambasadzie chińskiej w Warszawie chcieli 200 PLN od osoby + koszty dojazdu. Ha! 500 PLN oszczędzone. Ha!

Już z wizami idziemy na katamarararan do Macau. Spociliśmy się jak cholera, bo wszystkie graty na plecach, temperatura w końcu ponad 20 stopni, a do tego nie mogliśmy znaleźć doku z którego odpływamy. Dok okazał się wieżowcem, na którymś piętrze kasy, na kolejnym odprawa, dopiero potem na statek. Zapieprzało to to okrutnie, chwilami miałem wrażenie, że zostawię tam śniadanie. Ostatecznie zabrałem je ze sobą.

W Macau pierwsze 2 godziny łaziliśmy po biedniejszej części (naprawdę biedna, slumsy można powiedzieć), żeby potem zderzyć się z hotelami, kasynami i całym przepychem turystycznej części wyspy. Ogromny kontrast, ale kasyna robią wrażenie.

Po drodze na autobus, którym dostaliśmy się na granicę chińską zjedliśmy najlepsze żarcie w Azji (wszystkie zdjęcia żarcia właśnie zagościły na stronie) Aż żal, że tylko dzień mieliśmy na Macau.

T.

Hong Kong dos

First officer's log, Stardate 20012011

Dziś ostatni pełny dzień w HK. Do Macau nie popłynęliśmy, bo nie wpuściliby nas bez paszportów, a te leżą w ambasadzie chińskiej. A zatem wybraliśmy się na kolejkę linową. Eleganckie wagoniki, tylko my w środku, 30 minut wjazd na szczyt. Tylko spora mgła była, więc widoki nie takie jak mogłyby być (wszystko na zdjęciach). Naturalnie wstaliśmy za późno (15.00 tym razem) i na szczycie mieliśmy tylko jakieś pół godziny na zwiedzanie, więc wszystkiego zobaczyć się nie dało. Szkoda zwłaszcza 20 metrowego Buddy, który był już zamknięty. Ale cóż, kto rano nie wstaje, ten Buddy cośtam cośtam.

Do tego postanowiliśmy zaszaleć jedzeniowo. W końcu to już trzeci dzień w Azji, więc żołądki powinny być przyzwyczajone do innego typu żarcia. Zatem najpierw na przydrożnym straganie zjedliśmy smażone brązowe kulki (rybne, co się potem okazało) a potem pierogi z niespodzianką (jakieś mięso i warzywa). Na deser, w plastikowym kubeczku, dostaliśmy kałamarnice (albo szczura z dużą ilością wypustek). Smaczne.




Każda potrawa niecałe 1 euro, a można sobie naprawdę nieźle podjeść. Co prawda, warunki higieniczne na tym straganie były koszmarne nawet jak na Azję, ale jadło tam mnóstwo tubylców (a oni wiedzą gdzie dobre, a gdzie trzydniowa sraczka), więc raczej nic nam nie grozi. Jak doliczymy do tego jedzone dzień wcześniej meduzy (na zdj. poniżej) to można uznać że chrzest bojowy zaliczony.


Jutro rano (hehe, pewnie 13.30, albo lepiej) odbieramy chińskie wizy i płyniemy na Macau. A potem Chiny, mmmm.

T.

P.S. Post załączony 9 lutego z datą 20 stycznia...znaczy postaramy się teraz uzupełnić to wszystko co działo się z nami kiedy nie mogliśmy nic pisać przez chińską blokadę. Troszkę to może wyjść pogmatwane, ale jakoś to będzie.

Kong Hong

First officer's log, Stardate 19012011

No to jesteśmy. I to już 2 dzień. Z czego większość przespana, bo jakoś się cholera nie możemy przestawić. Wczoraj wstaliśmy o 13, dziś o 16 (budzik dzwonił od 10, co 10 minut...co daje jakieś 36 dziesięciominutowych drzemek, klasa). Jutro planujemy wstać o 11, więc o 17 możecie spodziewać się jakiejś aktywności. Plan jest taki: zaspać tak bardzo, żeby wstać przed czasem następnego dnia. Tylko cholera może być ciężko, bo w piątek odbieramy wizy do Chin, a tam trzeba do 14 dotrzeć. Ugh.

 

 

A co poza tym? To samo co u nas, tylko głośniej, tłoczniej i ni cholery nie rozumiemy. Wczoraj zamówiliśmy makaron z mięsem a dostaliśmy rosół. Dziś podobnie, ale parę osób rozumiało angielski, a do tego jedna babka się nad nami zlitowała i zamiast pałeczek dostaliśmy widelce. Klasa :) Widelce były do meduz, co wzbudziło w lokalu sensacje (meduzy, nie widelce). Meduzy w porzo, jak makaron, tylko bardziej śliskie. Jutro Macau, jeśli nas wpuszczą bez paszportów.

T.